recepten, simpel
Leave a comment

WINTERSALADE VAN GEROOSTERDE UI

IMG_0208

Laat die winter maar komen! Niets heerlijker dan jezelf goed induffelen, gezellig zetelen in een warm huisje, de warmwaterkruik* aan de voeten en een theetje in de (verkleumde) handen.

*Met dat ik dit schrijf bedenk ik me plots dat ik mijn warmwaterkruik de vuilbak heb ingesmeten. Met pijn in het hart. Hij heeft me thans al talloze winters verwarmd. Waarom ik zoiets dierbaar dan weggooi? Om mezelf te beschermen. Ik ben helemaal gebrandmerkt door het warme ding. Altijd gaat ie mee in bed. Het opwarmen begint aan de voeten en net voor ik in slaap dommel pak ik hem lekker tegen mijn buik aan. Normaliter wordt zo een warmtebron na opwarming zijdelings gelegd. Ik daarentegen houd hem liever tegen me aan, stevig vast met de knieën tegen de buik gekneld. Zo, dat ie geen kant uit kan, de hele nacht lang . Wakker worden van brandend gevoel of pijn? Nee, daar ben ik meestal te moe voor. Of…te beschonken. Mijn laatste brandmerk dateert van afgelopen zomer. Het gevolg van die beschonken toestand. Ik moet er geen tekening bij maken. Pukkelpop, veel drank, typisch Belgisch zomerweer, een romantische late night snack, en samen met Jj om beurten de binnenkant van de wc-pot zien. Oh wat was ik blij dat ik mijn warmtevriend kon vullen met kokend water en lekker tegen me aan kon drukken. Alleszins, dat denk ik toch. Veel weet ik er niet meer van. Vage beelden van de wc-pot, een warm bad en het kokend water kan ik me wel nog voor ogen halen. Mijn pijngrens was samen met het alcoholpercentage zodanig gestegen, dat ik pas de volgende middag wakker werd met een grote brandbaar op het been. Woedend was ik. Vooral op mezelf, maar ook op mijn waterkruik. In nog licht beschonken toestand heb ik mijn dikke vriend gewoon bij het huisvuil gezet.

Voor mij hoeft het niet het hele jaar door te winteren, maar zo even tussendoor kan ik er echt van genieten. Het enige wat ik mis (buiten mijn warmwaterkruik) in de winter is salade. Ok, je kan evengoed een slaatje prepareren op niet warme dagen. Het heeft gewoon iets gek. Vandaag doe ik het toch, maar dan aangepast aan de buitentemperatuur. Fantastisch lekker als gerecht op zich, maar voor de carnivoren, een surplus bij je lapje vlees.

recept geroosterde uiensalade met walnoten
dikke halve kilo rode ui, geschild en gehalveerd (overdwars, met de ringen mee)- 2 el olijfolie- een pakje rucola- 100g zachte (honing)geitenkaas, verbrokkeld- peper en zout- bladpeterselie, een handvol, fijngesneden
dressing
een handvol walnoten, grofgehakt- een rode peper, ontpit en fijngehakt- 1 teen knoflook, geperst- 4 el azijn (balsamico voor de zoetekauw of rodewijnazijn voor de zoet/zuurliefhebbers)- 2 el olijfolie

Zet de uien op een met bakpapier beklede ovenschaal en bestrooi met peper, zout en olijfolie. Zet 40 minuten in een oven van 180 à 200 graden. De bovenkant moet een licht bruin geroosterd kleurtje hebben. Is dit niet het geval mag je ze even onder de grill zetten.
Neem voor de dressing een gerecycleerd (confituur)bokaaltje en doe er alle ingrediënten in. Schud en klaar!
Schik rucola, uien en geitenkaas op een groot bord en overgiet met de dressing. Werk af met peterselie en wat extra versgemalen peper!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>