All posts tagged: nostalgisch

IMG_3932

SPICE up your life CAKE

Een dikke maand al plakt het ‘buh-gevoel’ aan mijn lijf. Iedere kleine tegenslag heeft dat slechte gevoel een beetje dieper geduwd. Zodanig diep dat ik hier nu zit met een dikke laag melancholie onder mijn huid. In feite is het ridicuul. Buiten een paar akkefietjes is er niks om echt neerslachtig van te zijn. Even was ik vergeten dat hier alles neerpennen me goed doet. Wat begon als simpele soepblog, is ontaard in het herontdekken van mezelf. Aan de hand van heerlijke eetmomenten en recepten bevredig ik mijn eigen geest.Het wordt dus stilletjes aan tijd dat ik alle negativiteit en bitterheid van me afschud zodat ik al het imperfecte weer kan omarmen! Bij deze zet ik dus een stapje terug. Terug naar waar ik begonnen ben. Terug naar mijn eenvoudige hol. Geen nijd en ommekijk, gewoon terugkeren naar mezelf en fijne receptjes! Om vervolgens weer een hele grote stap voorwaarts te maken. Het geluk bijbenen, misschien wel overstijgen, wie weet, dat zijn mijn goede voornemens voor het nieuwe jaar! Nu de geestelijke voornemens klaar zijn, …

IMG_0208

WINTERSALADE VAN GEROOSTERDE UI

Laat die winter maar komen! Niets heerlijker dan jezelf goed induffelen, gezellig zetelen in een warm huisje, de warmwaterkruik* aan de voeten en een theetje in de (verkleumde) handen. *Met dat ik dit schrijf bedenk ik me plots dat ik mijn warmwaterkruik de vuilbak heb ingesmeten. Met pijn in het hart. Hij heeft me thans al talloze winters verwarmd. Waarom ik zoiets dierbaar dan weggooi? Om mezelf te beschermen. Ik ben helemaal gebrandmerkt door het warme ding. Altijd gaat ie mee in bed. Het opwarmen begint aan de voeten en net voor ik in slaap dommel pak ik hem lekker tegen mijn buik aan. Normaliter wordt zo een warmtebron na opwarming zijdelings gelegd. Ik daarentegen houd hem liever tegen me aan, stevig vast met de knieën tegen de buik gekneld. Zo, dat ie geen kant uit kan, de hele nacht lang . Wakker worden van brandend gevoel of pijn? Nee, daar ben ik meestal te moe voor. Of…te beschonken. Mijn laatste brandmerk dateert van afgelopen zomer. Het gevolg van die beschonken toestand. Ik moet er …

louise

LOUISE BOURGEOIS

‘I am not interested in being a mother. I am still a girl trying to understand myself’.  Op één of andere manier heb ik me altijd verbonden gevoeld met Louise Bourgeois. In mijn laatste jaar kunsthumaniora kregen we als opdracht voor onze GIP wat te doen omtrent ‘utopie’. Hoe ik er precies bij kwam, weet ik niet, maar mijn uiteindelijke resultaat was een buste van mezelf in (in vorm gesmolten) plastiek bestek. Nu ik erop terug denk is het grappig en pijnlijk tegelijkertijd. Grappig omdat ik nu ook letterlijk met eten bezig ben. Pijnlijk omdat het toen de meest moeilijke periode uit mijn leven was. De haat ten opzichte van eten in combinatie met mijn eigen lichaam was groot. Ik zie mezelf nog zitten. Ik zat compleet vast. Met mezelf en met de opdracht ‘utopie’. ‘Louise Bourgeois, Heleen, zoek maar op’, zei de leraar. En hij gaf er een geruststellend knikje bij. Mijn verzameling kunstboeken is pover. Een stapeltje Louise Bourgeois heb ik wel. Een paar keer per jaar haal ik ze tussen de massa’s …

IMG_7047

SMOUTEBOLLEN

Het is kermis! Joepiejeuij voor groot en klein! Ikzelf snap echter niks van al die kermisgekte. Tot op heden ben ik er altijd onderuit gemuisd met één of andere smoes. Afgelopen zondag heeft mijn zoon me dan toch weten te overhalen. Eén kermisbezoekje per jaar moet nog net kunnen. Jj heeft onze Vic helemaal opgedraaid. Dat hij zo enthousiast lijkt te zijn over de grote Hasseltse kermis, haalt me over de streep. ‘Wat is er heerlijker dan je zoon zien genieten?!’ Met die gedachte kan ik het foorkramersbezoek helemaal aan. We starten met de draaimolen. Voor we het goed en wel beseffen zit Vic al in de brandweerwagen op kinderformaat. Best aandoenlijk denk ik bij mezelf. Ik word er als het ware zelfs een beetje week van…tot…de brandweerwagen na één rondje terug passeert en ik duidelijk aan zoonlief zijn gezicht zie dat ie het maar niks vindt. Met papa in de rups dan maar. Ik blijf bangig aan de kant staan. Constant vraag ik me af wat mensen hier leuk aan vinden. Tussen de conversaties in …

4e192-img_3883

IN DE WULF

In de Wulf te Dranouter staat al jaren op mijn verlanglijst. Mits enkel zaterdagavond of zondag meestal vrij staat in de agenda, kiezen we voor een zondaglunch. Liefst combineren we onze culinaire uitstapjes met een overnachting. Hier is het erg moeilijk een diner en logement samen te bemachtigen , dus nemen we genoegen met enkel het foodgedeelte. Jj offert zichzelf op als zijnde bob. Ik pruttel bij deze niet tegen en kan zo dubbel en dik genieten van spijs en drank. In de wulf heeft een hoog Noma-gehalte en alles is gewoon uitmuntend en puur van smaak. Dat we een volledige zondag hieraan spenderen is het dubbel en dik waard. We zitten in totaal 5u in de auto. Zo lange autoritten worden bij mij altijd opgevuld met hersenspinsels. Moest ik terug gaan in de tijd zou ik samen met mijn zussen woordspelletjes spelen of raden welke persoon mijn zussen in gedachten hebben op dat moment door middel van ja/nee-vragen, of kietelen op elkaars arm. Nu vul ik de tijd met kijken naar auto’s op de …