All posts tagged: nostalgie

IMG_6151

SPAANS KONIJNTJE

Konijn met pruimen, pure nostalgie. Bomma maakte dit als de beste. Ik betwijfel of het dezer dagen nog ergens op tafel komt te staan. Thuis zal ik het ook niet zo gauw maken. Jj is geen alleseter. Konijn behoort niet tot zijn lijstje favoriete maaltijden. Mijn papa en ikzelf zijn dol op vleesjes met been. Het is een genenkwestie denk ik. Bomma was de queen van het knagen. Op kerstdag kwamen op het eind van de maaltijd alle niet zo keurig afgeknaagde knoken op haar bord terecht. Ik zie ze daar nog zitten, op het hoofdeinde van de tafel. Iedereen gedaan met eten en haar eetgenot dat dan pas echt begon. Ze deed het knaagwerk op een bepaalde manier, een manier waardoor ik zelf zin kreeg om mee te helpen knagen. Volgens mij heb ik haar meerdere malen met een brede glimlach op het gezicht zitten aanstaren. Het kan niet anders, dat beeld van haar, met de ellebogen op tafel, linkerhand aan het ene uiteinde en rechterhand aan het andere uiteinde van de knook, haar …

img_5071

KRENTENBROOD MET VENKELZAAD EN VIJGEN

De warme bakker die mijn soepjes voorziet van lekker brood, is met verlof. Ik behelp me met diepgevroren zuurdesem brood dat ik in mijn oventje afbak. Een goed alternatief, al zeg ik het zelf. Op gebied van koolhydraten ben ik een moeilijk geval. Het klassiek ontbijt wordt bij mij vervangen door sloten koffie en een paar proeflepels soep. Ook het middagmaal moet er meestal aan geloven. Als ik na zessen afgemat thuiskom, kan enkel een goed stuk vlees of vis met wat sla of groenten me bekoren. Zondag daarentegen is heilige brooddag. Dan maak ik het tekort aan koolhydraten in de week ruimschoots goed. Ook weer nostalgie. Zulke vrije dagen doen me denken aan vroeger. Wakker worden met de geur van versgebakken broodjes, Tom Waits op de achtergrond, het kan slechter. We zagen ons vader bijster weinig, maar die ene dag in de week zorgde hij voor een heerlijk ontbijt. Mijn geheugen is een zeef, waarin voornamelijk die legendarische dagen blijven hangen. Hevige discussies onder de zussen, gelach, tranen, samen muziek maken, dansen,… Dit gepaard …

b9b03-noname

ODE AAN MIJN ALLERDIKSTE VRIEND

Vandaag is er eentje jarig. Ondanks dat je er niet meer bent, vier ik het toch een beetje. Niet met taart. Wel met een dag vol gedachten en herinneringen aan mijn allerbeste vriend. Ik zou er alles voor doen om terug even samen met u aan de ontbijttafel te zitten smikkelen . Een zachtgekookt eitje met soldaatjes, katenspek met platte kaas, havermout met veel suiker en een klontje goei boter, puntkaasjes van Chalet, een bol kaas uit Holland en een lekker kaasje van herve voor ons 2. Partitas van Bach op de achtergrond. Nog 1 keer de 14de van de druivelaar scheuren en samen de mop van de dag voorlezen, hardop. Ik doe het vandaag nog eens over, lief papake. En geniet voor even weer even hard als toen. Dikke eindeloze knuffel, Bolleke bol

6365c-img_2284

CHINESE RIBBEKES

Gek hoe ik dikwijls teruggrijp naar eten uit mijn jeugd. Ik ben opgegroeid in een fantastisch idyllisch dorpje op de grens van Limburg en Brabant. En als ik erover nadenk lijkt het wel of we helemaal afgeschermd van de wereld leefden, op één of andere filmset! Alleszins voor mij heel erg bijzonder…. Nu zal het u niet verwonderen dat de eetcultuur van ons dorp vooral beperkt was tot de inhoud van het kookboek van de boerinnenbond en slechts weinige inwoners al gehoord hadden van soyasaus noch gember. Maar mijn globetrottende ouders lieten ons dikwijls kennismaken met ‘uitheemse’ producten, verwerkt in fantastische gerechten (danku mama!). Wat niet wil zeggen dat ik neerbuigend wil doen tegenover de simpele boerenkeuken, integendeel. Niets boven de (beste!) bloedworst en kalfslever van slager Omer of de sandwiches en eclairs van bakkerin Sonja of de melk, appelkes, aardbeien, eikes en aardappelen van de boer bij ons in de straat. En ook het KVLV kookboek is een klassieker die verplicht in de bibliotheek van elk huishouden zou moeten staan. Maar af en toe …

c75da-img_0314

SOEP NOSTALGIE

1ste kerstdag werd vroeger steevast gevierd bij ons bomma in Maaseik. Het menu bleef al die jaren ongewijzigd en werd altijd voorafgegaan door bomma’s befaamde kippenbouillon! Dat niks verspild mag worden en alles ‘tot op het bot’ kan gebruikt worden in de keuken, heb ik van haar geleerd. Voor het maken van de videevulling, liet ze een volledige kip de dag ervoor zolang op de stoof pruttelen (valt me nu te binnen dat ik best wel oud ben, heb de tijd van de stoof nog gekend!) tot het vlees vanzelf van het bot viel. De bouillon werd gezeefd en een nachtje in de koele kelder bewaard, naast de groene limonade die we bij uitzondering 1 keer per jaar mochten drinken. Als wij arriveerden werd de heldere bouillon terug opgewarmd en liet ze de julienne van groentjes kort meekoken. zo simpel, de stoof deed het meeste werk! Ook hier staat nu wekelijks een kipke in bouillon te trekken: 1kip 8liter water grof gesneden wortel, selder, ui en prei peper en zout laurier tijm