All posts tagged: kopenhagen

Processed with VSCOcam with f2 preset

BAGESKOLE

Deze nacht heb ik zeker ieder uur, waarvan sommigen meerdere malen, vanuit mijn ooghoeken op de klok gezien. Vandaag is de dag waar ik al maanden naar uitkijk. Ik heb een flauw vermoeden dat daar de slapeloosheid wat mee te maken heeft. Het ontbijt sla ik over. Maar goed. Bij aankomst bij meyers madhus staat de ontbijttafel al klaar. Veel kaas, chutneys en zuurdesembuns. Het is niet van mijn gewoonte, maar ik ben als eerste daar. Christopher komt vlak na me binnen. ‘Hé?! Helen! How funny!’. Jawel, Christopher zat ook in de nordic cuisine course. Alle stress valt van me af. Het voelt helemaal zoals het moet. Na ons komen er nog 13 anderen. Zowat ieder continent is vertegenwoordigd. De ontbijttafel is een goede aanzet om iedereen wat beter te leren kennen. Sofie is onze lerares. Ze is een beetje onwennig, duidelijk zeer mannelijk. En oh, daar hou ik van. Na ons keuvelen gaan we van start. Het is iets moeilijk, dat brood. In principe heel simpel, meer tijd is hier cruciaal. Als ik Sofie …

Processed with VSCOcam with f2 preset

CONTENTEMENT

Het lijkt wel of ik vertragingen in het openbaar vervoer aantrek. Als een magneet. Geboren voor het ongeluk. Of juist niet. Misschien wil de grote meneer (of wat het ook moge weze) hierboven me gewoon duidelijk maken hoe fantastisch ik het wel niet heb. Bij mijn vorige tripje naar Parijs ontsnapt aan een treinramp. Vandaag me even wakker laten schudden met het feit dat vliegtuigen ook klapband kunnen hebben.  De boodschap van hierboven is me duidelijk. Ik ben zowaar een bofkont.  Voor de (ik kan het aantal niet meer bijhouden) zoveelste keer ben ik hier weer, in hartje Kopenhagen. ‘Uitzonderlijk gesloten wegens bijscholing’ zal op de soepdeur pronken. Dat ik er wat extra pure vakantiedagen aan vastknoop wordt er niet bij vermeld.  Hoe vaker ik hier kom, hoe meer ik geniet. Alles evenzeer of nog meer weten te apprecieren is geen evidentie. Een mens weet zich daar al gauw in te verliezen. Veeleisend en verwaand. De grens naar die woorden is gauw overschreden. Wat een verademing. Parijs was heerlijk, maar hier blijft het toch echt …

Processed with VSCOcam with f2 preset

NORDIC CUISINE 

   Wat het precies is dat me altijd weer terug naar Kopenhagen trekt weet ik niet. Het is ondertussen gewoon een stukje van mezelf geworden. En laten we eerlijk zijn, het is niet het einde van de wereld. Of je nu een tripje Amsterdam doet of een bezoekje brengt aan de Deense hoofdstad, er gaat ongeveer evenveel tijd over.  Wat een aantal jaren terug begon als een bezoekje aan Noma heeft zich ontpopt in een steeds terugkerende (culinaire) zoektocht. Kopenhagen blijft verborgen hoekjes en kantjes hebben. Telkens ik denk de stad door en door te kennen, ontdek ik iets nieuws.  Mijn korte tripje heeft deze keer een heel specifieke reden. Bij het googelen van Claus Meyer (grondlegger Nordic food) zie ik dat ie een kookschool heeft in hartje stad. Als ik zie dat er tussen het aanbod een cursus nordic cuisine in het Engels zit kan mijn geluk niet op. Hoezeer je ook met je neus in de kookboeken zit, niks kan tippen aan een les van een foodgoeroe in levende lijve.  Even is er …

Processed with VSCOcam with f2 preset

CPH

Het voelt een beetje als thuiskomen, maar dan nog beter. Alsof ik niet een vakantiehuis maar een hele vakantiestad van mezelf heb. Het vertrek zelf is een rollercoaster van emoties. Precies of ik niet goed weet hoe ik me hoor te voelen. Er is blijdschap omdat ik rust heb, wat schuldgevoel omdat ik zoonlief achterlaat…enthousiasme en nieuwsgierigheid naar nieuwe dingen, en de grote confrontatie met mezelf. Ik zet mijn aankomst in met een etentje in Studio, gelegen in Nyhavn. De ligging is fantastisch. Vlak aan de haven, in een soort van look a like verankerde aqua-kleurige boot. Het onthaal is eveneens top. Geen rare gezichten omdat ik alleen dineer. Enthousiasme alom en uitzicht op 9 koks, ik ben tevreden. Na appetizer nr 1 weet ik dat ik goed zit. Er volgen nog 8 gerechtjes. Stuk voor stuk plaatjes om zien. Alles klopt. De structuren, het typische zure van het noorden, de locale ingrediënten, de verse kruiden… Over het algemeen ben ik van veel kruiden op de hoogte, maar dit gaat mijn petje de boven. Er …

IMG_5479

MIJN LAATSTE DAG KOPENHAGEN

Mijn laatste dag. Het voelt een beetje triest, weten dat ik morgen terug in mijn routine van opstaan, werken, slapen zit. Langs de andere kant fijn om weer in vertrouwde omgeving te zijn. Mijn 2 fantastische boys, ik kan er toch moeilijk zonder. Ik ben niet zo een ontbijter. Thuis niet, on holiday evenmin. Omdat zo een laatste vakantiedag altijd een beetje raar is, neem ik me voor toch te gaan voor een zondags hotelontbijt. Mijn koffer en rugzak drop ik aan de balie om vervolgens naar de ontbijtzaal te gaan. Een gigantische rij hongerigen staat aan het buffet  aan te schuiven. Nèèè, dat heb ik er nu net niet voor over. Ik spring op de fiets en ga richting design museum. De zon schijnt, de hemel is zo goed als helderblauw. De wind is ijzig. Na 2 minuten ben ik al helemaal verkleumd van de kou. Goh, ik ben triest. Ik zet mijn beteuterd gezicht op. Perfect geknipt voor één of andere dramareeks. Alsof iemand me het ergste wat er maar kan gebeuren heeft aangedaan …

IMG_5452

KOPENhagen

Dag 3 4 maanden geleden heb ik mijn lunch van deze middag vastgelegd. Geranium stond al een poos op mijn lijstje. Hier kijk ik enorm naar uit. Deze keer ben ik niet opgewonden, maar dood nerveus. Mikael heeft me zowat verboden nog maar een voet in de taxi te zetten. Alles met de fiets vanaf nu. Even is er de verleiding te kiezen voor de veilige manier en me lekker tot aan de bestemming te laten voeren. Doch beter geen gezichtsverlies bij het hotelpersoneel. ‘Ik ben tenslotte een grote meid en kan heus wel met een tweewieler overweg’ zeg ik luidop, mezelf moed inpratend. De kaart waarop Mikael de weg die we gisteren afgelegd hebben heeft aangeduid, neem ik nog eens helemaal door.’Hup, hup, hup, Heleen, ge kunt het!’. Best gek hoe een mens na verloop van alleen-zijn-tijd luidop tegen zichzelf begint te praten. Het lijkt erop dat ik plots uit 2 Heleentjes besta, waarvan de ene de andere dat duwtje in de rug moet geven, moed moet inspreken en af en toe lacht met …

IMG_5399

KOPENHAGEN MET ME, MYSELF AND I

Dag 1 Voila, hier zit ik dan, middenin de stad waar ik zo van hou. En…alleen. Ik twijfel nog steeds een beetje of ik het alleen zijn wel zo leuk vind. Misschien ben ik overmoedig geweest. Misschien wil ik gewoon een statement maken. Of misschien moet ik gewoon alles even loslaten en volop genieten zonder alles zo in twijfel te trekken. De redenen van mijn single tripje  zijn thans alvorens het vertrek duidelijk gegrond: ondergedompeld worden in de Nordic cuisine, veel mooie mensen kijken, inspiratie opdoen voor mijn soepzaakje en last but not least, alles eens vanop een (nuchtere) afstand bekijken. Mijn hoofd weer helder maken en mijn blik de juiste richting uit duwen. Het is in de late namiddag wanneer ik mijn hotelkamer betreed. Ik sta te popelen om op verkenning te gaan in de buurt. Mijn lege koffer (die hopelijk gevuld met moois terug meegaat) wordt gedropt en in geen 2 minuten sta ik alweer buiten. In versneld tempo wandel ik een paar blokken om. Dat Mikkeller quasi om de hoek ligt is …

9ec63-img_4247

SAVOOIKOOLCHIPS

In Kopenhagen werd zowat alles geserveerd met savooikool. Deze versie is fantastisch gemakkelijk, snel en lekker. Een ideale topping voor winterse gerechtjes. Wat je nodig hebt is enkel een microgolfoven, een bord, een paar groene bladeren kool, een paar druppeltjes olijfolie en zeezout. Snij de hoofdnerf uit de koolbladeren. Scheur of snij ze in stukken (grootte naar wens) en leg ze op het bord. Besprenkel met (heel) weinig olijfolie en laat de microgolfoven 2 minuutjes zijn werk doen. Afwerken met zeezout en let’s crisp!

dc5ca-kobenhavn

KOPENHAGEN BUCKETLIST

Mijn blog voorzien van wat nieuw voedsel is er de laatste tijd niet van gekomen. Zit in mijn dertiger/midlife-jaren. Twijfel en angst alom. Ik word echt gek van mezelf en de foodkriebels uiten zich enkel in het verorberen/ongegeneerd binnenproppen van (afhaal)eten. Soms zou ik het roer helemaal willen omgooien. In alles. Een nieuw, fris begin. De gewoontes des levens houden me bij het veilige schip waar ik al een poos mee vaar. Binnenin bruist het bij mij van de energie en nieuwe uitdagingen, maar hoe ouder ik word, hoe minder ik durf te ondernemen. Ik ben dol op mijn soepjes maken! Ik doe niets liever dan om 6u s ochtends mijn fiets op te springen en voor de levende stad ontwaakt mijn groentjes te transformeren tot een lekkere soepmaaltijd. Kilo’s browniedeeg mixen en mijn winkeltje ontvangstklaar maken, alles vind ik even leuk. Doch blijft er dat gevoel dat er meer in me zit dan enkel de onhandige, klunzige soepmarie. Och, we zien wel. Ondertussen tast ik alles een beetje af en probeer ik de werkdruk …