&zo, India, tripjes
comment 1

INDIAAAAAAAA

img_1561-15

Het plan was als volgt: ik vertrek op reis, ik neem mee: mijn vader en mijn zus, ik laat alles gewoon onvoorbereid op me afkomen en hiervan breng ik iedere dag een (blog)verslagje van uit. De eerste dagen in Delhi doe ik alles netjes zoals gepland. De indrukken gewoon in me opnemen, ogen de kijk geven, genieten van iedere kleur, beweging en geur. Er heerst een gigantische drukte waarin toch rust. Er worden blogs geschreven waarin iedere ervaring beschreven staat. Op het laatste moment haak ik af. Ze worden gewist. 

Ergens in de laatste maanden ben ik mezelf een beetje verloren. En samen met mezelf ook mijn spontane schrijfsels. Als ik ze lees, herken ik mezelf niet meer. De verslagen van mijn eerste dagen hier wringen serieus. Ik kan niet anders dan het even loslaten. Gewoonweg alles loslaten. Mijn hoofd is hier leeg. Het zal nog even moeten wachten om terug volgeladen te worden. 

De eenvoud hier doet me beseffen dat ik het geluk aant zoeken ben waar ik het nooit zal vinden. Het ‘zijn’ heb ik heel die tijd misbegrepen. 

Het is een wondermooie reis samen met twee van de meest fantastische mensen uit mijn leven. Dat ik voor heel even deze wereld van echte rijkdom mag komen ervaren, ik zal er eeuwig dankbaar voor zijn. 

1 Comment

  1. Ja – laat het los.

    Los, losser, lost. Tot het oplost, in de oneindigheid van het bestaan – jij bent eindig, de wereld niet. Geniet.

    Sofie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>