&zo, India, tripjes
Leave a comment

DE EMMER IN DE WOESTIJN

67b7e279-d37f-4a6e-bca1-ea6ef84cefec

De spanning is te snijden. Papa spreekt in zijn dagelijks verslag over ‘interne problemen’. Ik moet er wat om lachen, ondanks dat het bittere ernst is. We zijn ruimschoots over de helft van onze trip als irritatie de bovenhand neemt. Er is niet echt een specifiek voorval dat enige discussie doet opwaaien. Het is de spreekwoordelijk emmer die bij mijn zus gewoon is overgelopen. Ik ben niet alleen de druppel maar ook de halve inhoud van die emmer. Het heeft een dikke dag nodig eer het tot me doordringt. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Het onze een kruis. Het zusterschap is er eentje van bloed. Het stroomt door je aders, zelfs daar waar het niet stromen kan. 

Alledrie hebben we identiek dezelfde opvoeding gehad. Dezelfde waardes in het leven. Althans een goede basis ervan. De uitwerking hebben we in alle vrijheid zelf mogen invullen. En toch, hoe groots die vrijheid ook leek, bleven we alledrie ons vastklampen aan ons nest. Straffer nog, we hebben er een wedstrijdje van gemaakt. Het wedstrijdje ‘om ter eerst ons moeder behagen’. Alles om ter mooist, ter joviaalst, ter slimst, ter slankst, ter plezantst, ter creatiefst,…allen met hetzelfde doel: perfect willen zijn. Niet omdat ons dat gevraagd werd, wel omdat we zagen dat ons mama dat van zichzelf eiste. Als kind heb ik dat misbegrepen. Een hevige strijd heb ik gevoerd, met mezelf en alles er omheen. Het gezinsleven op zijn kop gezet, geterroriseerd. Het was mijn manier om me los te wrikken. Van mezelf alsook van die eeuwige strijd. Ik heb laag per laag, een dik pantser om me heen gekweekt. Zo eentje waarmee het leven voor me werkt. Dat ik met dat pantser ook dingen tegenwerk, soms tot vernietigings toe, ik was me er tot de dag van vandaag niet zo van bewust. 

Hier, in de Thar woestijn, dat magische stukje wereld op aarde, tussen het zand, kevers en kamelen, daar waar enkel mijn eigen adem de stilte doorbreekt, besef ik dat ik nu sterk genoeg ben. Sterk genoeg om me van een paar lagen pantser te ontdoen. Het leven niet enkel leefbaar te maken, maar ook aangenaam. Voor mezelf en mijn naasten. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>