klassiekers, simpel, zoet
Leave a comment

CREMA CATALANA

IMG_2394-2.JPG

Geen zoet voor mij hier in Spanje (ijsjes niet meegerekend). Ik ben sowieso meer voor zoute dingen. Alles wat umami is, behoort voor mij tot de categorie ‘goddelijk’. Kaas, verse truffels, champignons, soja,…doen mijn foodhart op hol slaan.
Het zou echter een schande zijn moest ik hier de bereiding van crema catalana niet onder de knie krijgen. Deze staat steevast op elke restaurantkaart in Spanje. In feite zegt men hier crema cremada, waarvan de letterlijke vertaling ‘verbrande room’ is.

Ik ben in het bezit van de onhebbelijke gewoonte om bij ieder bezoek aan een ander land mijn koffer te vullen met ingrediënten van de plaatselijke supermarkt (Nu ik dat hier neerpen denk ik eraan dat er van ons laatste trip naar Zweden nog een groot pak knäckebröd, een pot mosterdzaad, haringen, dillesaus en zakjes thee onuitgepakt in de kelder staan).
Vaste supermarktitems van de Spaanse Costa zijn: wijn, vijgenconfituur, zeezout, saffraan, almendras, ñoras (pepers) en pimentón.
Dit jaar wordt de lijst uitgebreid met twee nieuwe ontdekkingen.

Nummer 1 zijn de olijvenkoekjes van Ines Rosales. Mijn oog viel heel toevallig op de prachtig eenvoudige verpakking. Zonder de inhoud ervan te kennen ritste ik het vlug mee naar de kassa (ik ben hier in het gezelschap van 3 heus ongeduldige mannen als het om winkelen gaat), deed een proevertje en was in één klap verslaafd. De smaak is bijna identiek aan die van mijn biercrackertjes (zie vorige blog).
Daags nadien heb ik me terug naar de mercadona begeven om er een hele voorraad van in te slaan. Klaar om richting Belgenland te vervoeren.

Nummer 2 is a salamander (niet de dierlijke vorm weliswaar). Het is een zwaar metalen schijf bevestigd op een lange steel die verhit wordt boven een vlam en dan gebruikt wordt om de suiker bovenop de crema catalana te karameliseren. De precieze Nederlandse vertaling van a salamander ken ik niet. Eerlijk gezegd, heb het ding nog nooit van mijn leven bij ons gezien. Wat natuurlijk logisch is. De productie van crema catalana in de Vlaamse keuken staat in schril contrast met die van hier. Het is na mijn herhaaldelijk oefenen (dat geleid heeft tot de meest perfecte burnt cream) echt wel een must om mee in de koffer te steken.

recept crema catalana
4 el maïsmeel of maizena- 1 liter volle melk – 1 kaneelstokje- de zeste van 1 citroen- 150 g suiker + extra om te karameliseren- 8 eigelen

Klop de maizena met een beetje koude melk tot een glad geheel. Breng de melk met kaneel en citroenzeste aan de kook. Klop de eigelen met de suiker tot het volume verdubbeld is. Haal zeste en kaneel uit de warme melk en giet deze vervolgens beetje bij beetje bij het suiker-eimengsel. Voeg de maizena erbij en laat op een zacht vuurtje doorkoken tot het mengsel goed is ingedikt. Let op dat het goedje niet begint te schiften bij te hard doorkoken. Giet in kleine aardewerk kommetjes en laat een aantal uurtjes of langer afkoelen in de frigo. Strooi vlak voor het opdienen er gelijkmatig suiker over en karameliseer met een klein brandertje of met zo een geweldige salamander zoals ikzelf bezit en laat het genieten beginnen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>