citytrip, tripjes
Leave a comment

CPH

Processed with VSCOcam with f2 preset

Het voelt een beetje als thuiskomen, maar dan nog beter. Alsof ik niet een vakantiehuis maar een hele vakantiestad van mezelf heb. Het vertrek zelf is een rollercoaster van emoties. Precies of ik niet goed weet hoe ik me hoor te voelen. Er is blijdschap omdat ik rust heb, wat schuldgevoel omdat ik zoonlief achterlaat…enthousiasme en nieuwsgierigheid naar nieuwe dingen, en de grote confrontatie met mezelf.

cph

Ik zet mijn aankomst in met een etentje in Studio, gelegen in Nyhavn. De ligging is fantastisch. Vlak aan de haven, in een soort van look a like verankerde aqua-kleurige boot. Het onthaal is eveneens top. Geen rare gezichten omdat ik alleen dineer. Enthousiasme alom en uitzicht op 9 koks, ik ben tevreden.
Na appetizer nr 1 weet ik dat ik goed zit. Er volgen nog 8 gerechtjes. Stuk voor stuk plaatjes om zien. Alles klopt. De structuren, het typische zure van het noorden, de locale ingrediënten, de verse kruiden…
Over het algemeen ben ik van veel kruiden op de hoogte, maar dit gaat mijn petje de boven. Er is slechts één iets dat ik herken en me helemaal terug brengt naar mijn kindertijd. In de Bornstraat in Velm hadden we een schommel waarlangs een soort van buxus-achtige haag. Telkens ik met de zussen op en neer schommelde, gleden we met ons handen langs de haag en probeerden in de vlugte wat bladeren te grijpen om vervolgens in onze mond te stoppen. Ik herken de smaak meteen. Dat fris-zure. Heerlijk!

img_1820

Er zijn al veel sterrenrestaurants gepasseerd. Deze behoort zeker tot mijn top 3!
Lichtjes beneveld van de bijhorende biertjes wandel ik hotelwaarts. Straten lopen vol met jeugd. Aan clubs staan ellenlange rijen. ‘Raar, dit op een doordeweekse dag’ denk ik bij mezelf. Zonder er op verder te breien ga ik slapen.
De volgende ochtend is duidelijk vanwaar de nachtelijke doordeweekse drukte. Ook hier wordt 1 mei gevierd. De zware nacht laat zijn sporen na. De stad is vies en vuil.
De weersvoorspelling zegt niet veel goeds. Ik besluit de huur van een fiets te laten voor wat het is en beroep te doen op mijn trouwe 2 voeten. Na een fikse wandeling loop ik ondanks mijn huiver voor toeristische plekjes het infopunt van de stad binnen. Een foldertje over het Louisiana museum trekt mijn aandacht. De ligging is ver buiten de stad. In versnelde pas loop ik naar het station en spring op de trein richting Louisiana. Alles lijkt zo makkelijk te gaan. Alsof ik hier al jaren woon.
De treinreis is heerlijk. Prachtige landschappen worden doorkruist. Het enige waar ik aan denk is hoe gelukkig ik hier wel niet ben. Het zit hem in de kleine dingen. Jawel, een zitje in de Deense trein, peinzen over het leven van de andere reizigers, buiten staren en genieten van de mooie natuur…ik word er zowaar vrolijk van. Het museum is een 20 minuutjes wandelen van het eindstation. Al zingend, net niet huppelend, lijkt het een loopje van niks. Doordat het een feestdag is staat er een lange rij. Het deert me niet. Ik geniet van iedere seconde, zelfs van het niks doen.

Processed with VSCOcam with f2 preset

Het werk van Wall, Mosse, Hockney, is leuk om zien. Het museum op zich en zijn ligging doen me net dat ietsje meer. Het is zonder twijfel het mooiste museum ter wereld. Wat een geluk dat 1 mei ook hier een feestdag is.

Processed with VSCOcam with g3 preset

De avond breng ik door in ølogbrød, het nieuwe restaurant van mijn favoriete biercafé Mikkeler.
Ik probeer te ontrafelen hoe de Denen het toch maar keer op keer doen. Dat smakenpalet dat altijd klopt. Een eenvoudig bordje asperges doet me verbazen. Gegrild, gekookt, gepekeld, rauw, vergezeld van kwarteleitje en een infusie van kruiden. Dat alles wordt bij het serveren door de überschattige ober bedekt met schaafsel van gefermenteerd rundshart. Een eeuwige bijblijver.
Om 21u is mijn lamp uit. Ik slaap de klok rond. Zolang ik me kan herinneren heb ik dit nog nooit gedaan.
Geen kwartier na het ontwaken krijg ik een bericht van de zus: ‘vandaag shoppen?’
‘Shoppen, hoor ik daar shoppen?!’. Ik spring in mijn kleren, haal me onderweg een grote beker koffie uit en haal al mijn schade aan shoploze maanden in een mum van tijd in. Halleluja, dat doet deugd! Voor even doe ik alsof ik geen huis af te betalen heb en er geen enveloppen vol facturen in mijn brievenbus op me liggen te wachten.

Processed with VSCOcam with g3 preset

De weergoden zijn me goedgezind. De zon schijnt volop. Van al dat winkelen heb ik honger gekregen. De buit wordt afgegooid in het hotel. De benen nemen het op een loop richting Aamanns. Hiervoor kwam ik 3 jaar terug speciaal voor naar Kopenhagen. Werelds beste smörrebröd! Ik koop Aamann’s boek, 4 stuks smørrebrød en een flesje bier. Gepakt en gezakt loop ik het nabije Rosenborg Havepark in. Kinderen spelen, koppels liggen in elkaar verstrengeld te slapen, vrienden praten en lachen, toeristen maken foto’s.

Processed with VSCOcam with f2 preset

Last minute heb ik gereserveerd bij Gorilla. Althans, dat dacht ik. Dat ik een kluns ben in het online boeken van iets is weer maar eens bewezen. Gelukkig krijg ik toch een zitje aan de bar geregeld.
Moest ik vorig jaar Mikaël niet als gids gehad hebben zou meat packing district me helemaal ontgaan zijn.
Gorilla is er pas bijgekomen. Een restaurant met een hoog bistro-gehalte. Daarmee wil ik zeggen: gerechten die boven de bistrokeuken rijken en interieur en bediening die toch met een zekere nonchalante gebracht worden.
Even heb ik spijt dat ik hier niet tussen een groep vrienden vertoef. Samen genieten, keuvelen en doorzakken naar de clubs in de kelders van dit oude industriepark.

Processed with VSCOcam with f2 preset

De laatste dag van een reisje is altijd een beetje een verloren dag. Het thuisfront lonkt. Met het ene been nog in Denemarken, in gedachten al met het andere been in België.
Het blije nieuws dat er een babyjongen geboren is in het Hasseltse doet me een beetje wankelen. Het brengt me terug bij datgene waarmee ik deze trip begonnen ben. Een rollercoaster van emoties. Blij om Vic terug te zien, de schrik mezelf in het moederschap te verliezen, het besef in wat een luxe ik leef, de eeuwige strijd met het leven van intens liefhebben en haten,… Maar 1 ding staat vast: dat ik heuglijke momenten als deze (trip) omarm en nooit meer loslaat!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>