citytrip, resto
Leave a comment

CONTENTEMENT

Processed with VSCOcam with f2 preset

Het lijkt wel of ik vertragingen in het openbaar vervoer aantrek. Als een magneet. Geboren voor het ongeluk. Of juist niet. Misschien wil de grote meneer (of wat het ook moge weze) hierboven me gewoon duidelijk maken hoe fantastisch ik het wel niet heb. Bij mijn vorige tripje naar Parijs ontsnapt aan een treinramp. Vandaag me even wakker laten schudden met het feit dat vliegtuigen ook klapband kunnen hebben. 

De boodschap van hierboven is me duidelijk. Ik ben zowaar een bofkont. 

Voor de (ik kan het aantal niet meer bijhouden) zoveelste keer ben ik hier weer, in hartje Kopenhagen. ‘Uitzonderlijk gesloten wegens bijscholing’ zal op de soepdeur pronken. Dat ik er wat extra pure vakantiedagen aan vastknoop wordt er niet bij vermeld. 

Hoe vaker ik hier kom, hoe meer ik geniet. Alles evenzeer of nog meer weten te apprecieren is geen evidentie. Een mens weet zich daar al gauw in te verliezen. Veeleisend en verwaand. De grens naar die woorden is gauw overschreden.

Wat een verademing. Parijs was heerlijk, maar hier blijft het toch echt thuiskomen. Geen gesukkel met een stadsplan dat eerst 20 keer gedraaid moeten worden vooraleer je de juiste oriëntatie kan vinden. Feilloos door de straten fietsen alsof je een habitué bent. Het zorgt voor grote innerlijke rust.

Mickael ontvangt me met open armen. Letterlijk. Om ze vervolgens om me heen te slaan en zeker 20 seconden in die positie te houden. Twintig seconden in knuffelstand is extreem lang als je Heleen-Marie heet. Deze omhelzing is echter perfect getimed. Net niet te kort om het een ingeoefende verwelkoming te noemen, net lang genoeg om te laten weten dat ie oprecht blij is met dit weerzien. Ik vraag hem of ie de hele avond hier blijft. Zodat ik na mijn Gorillabezoek kan komen hangen aan de bar. Luisteren naar zijn wereldse verhalen en een kleine update doen van de mijne. 

Het concept van Gorilla blijft fantastisch. Een neo-bistro in kantinestijl (te danken aan de industriële hallen van meatpacking district) waarin culinaire hoogstandjes worden geserveerd. Geen schilderijtjes noch moleculaire toestanden. Gewoon eerlijk, kwalitatief hoog voedsel. We gaan terug naar af, dat is zo goed als zeker de nieuwe tendens. ‘Af’ in de positieve zin van het woord. Organisch en eerlijk. Geen gedoe. Terug naar de basis. Je bepaalt helemaal zelf wat en hoeveel je eet. Bestellen doe je per bordje, waarop de mini-versie van iets dat je als volwaardig gerecht op een goede brasseriekaart zou kunnen terugvinden. De huisgemaakte ravioli met kool, boleten en gefrituurde salie is fantastisch lekker. De mini hamburger met 12 uur op lage temperatuur gegaard kalfsvlees, mosterd en gepekelde komkommer is de beste burger ooit. Ook de gefrituurde coquille met oesteremulsie is absoluut top. 

Iedereen is zo vriendelijk lief. Misschien ligt het ook aan mezelf. Voor het eerst ben ik heel zeker van mijn stuk. Alles voelt goed. Ook mijn eigen ik. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>