All posts filed under: citytrip

Processed with VSCOcam with f2 preset

BAGESKOLE

Deze nacht heb ik zeker ieder uur, waarvan sommigen meerdere malen, vanuit mijn ooghoeken op de klok gezien. Vandaag is de dag waar ik al maanden naar uitkijk. Ik heb een flauw vermoeden dat daar de slapeloosheid wat mee te maken heeft. Het ontbijt sla ik over. Maar goed. Bij aankomst bij meyers madhus staat de ontbijttafel al klaar. Veel kaas, chutneys en zuurdesembuns. Het is niet van mijn gewoonte, maar ik ben als eerste daar. Christopher komt vlak na me binnen. ‘Hé?! Helen! How funny!’. Jawel, Christopher zat ook in de nordic cuisine course. Alle stress valt van me af. Het voelt helemaal zoals het moet. Na ons komen er nog 13 anderen. Zowat ieder continent is vertegenwoordigd. De ontbijttafel is een goede aanzet om iedereen wat beter te leren kennen. Sofie is onze lerares. Ze is een beetje onwennig, duidelijk zeer mannelijk. En oh, daar hou ik van. Na ons keuvelen gaan we van start. Het is iets moeilijk, dat brood. In principe heel simpel, meer tijd is hier cruciaal. Als ik Sofie …

Processed with VSCOcam with f2 preset

RELAE

Het is iets na zeven als ik ontwaak. Veel te laat was het gisteren aan de bar. Ik draai me nog even om en probeer aan niks te denken. Dat lukt aardig. Het indommelen daarentegen lukt niet meer. Als ik mijn neus onder mijn rechter oksel breng volgt er een luide ‘ieuw’. Geen 2 seconden erna sta ik onder de douche, om vervolgens me weer in bed te begeven. Foei denk ik bij mezelf. En ook een beetje niet foei. Ik geef mezelf tot 9.  Vandaag is shopdag. Dat zo expleciet zeggen heeft een omgekeerde werking. Meestal kom ik dan thuis met lege handen. Zo dus ook vandaag. Buiten wat kleren voor zoonlief meegerekend dan toch. Oh, en 4 lepels om mijn soepset van Arne jacobsen  compleet te maken. Voor de rest vul ik de dag met fietsen en mijn ogen de kost geven.  Tijdsbesef is me totaal vreemd eens weg van huis. Als ik voor het eerst op de klok kijk is het al ver na 3. Buiten een chai latte heeft mijn maag …

Processed with VSCOcam with f2 preset

CONTENTEMENT

Het lijkt wel of ik vertragingen in het openbaar vervoer aantrek. Als een magneet. Geboren voor het ongeluk. Of juist niet. Misschien wil de grote meneer (of wat het ook moge weze) hierboven me gewoon duidelijk maken hoe fantastisch ik het wel niet heb. Bij mijn vorige tripje naar Parijs ontsnapt aan een treinramp. Vandaag me even wakker laten schudden met het feit dat vliegtuigen ook klapband kunnen hebben.  De boodschap van hierboven is me duidelijk. Ik ben zowaar een bofkont.  Voor de (ik kan het aantal niet meer bijhouden) zoveelste keer ben ik hier weer, in hartje Kopenhagen. ‘Uitzonderlijk gesloten wegens bijscholing’ zal op de soepdeur pronken. Dat ik er wat extra pure vakantiedagen aan vastknoop wordt er niet bij vermeld.  Hoe vaker ik hier kom, hoe meer ik geniet. Alles evenzeer of nog meer weten te apprecieren is geen evidentie. Een mens weet zich daar al gauw in te verliezen. Veeleisend en verwaand. De grens naar die woorden is gauw overschreden. Wat een verademing. Parijs was heerlijk, maar hier blijft het toch echt …

image

PARIS

Het is weer veel te lang geleden dat ik er tussenuit ben geglipt. Even weg uit het veilige drukke stulpje kan oh zo deugd doen. Als ik in versnelde pas met (een veel te grote) valies richting station Hasselt loop, besef ik hoe makkelijk en geroutineerd mijn leven is. Op logistiek vlak bedoel ik dan vooral. Zes op zeven, iedere ochtend mijn fiets op, geen halve minuut later aan mijn dagtaak kunnen beginnen. De door zijn vader gedropte zoon lever ik netjes tussen half en kwart voor 9 af op de nog geen 50 meter verwijderde school, zodat ik voor de rest van de dag me enkel tussen de 4 muren van de soepbar hoef te bewegen. Een grote luxe. Al is af en toe tussen die muren uitbreken een must.  Zoals de traditie het wil, verjaar ik in een ander land. Nog net geen 35. Hoog tijd dus om me onder te dompelen in la vie de Paris! Totaal onvoorbereid begin ik aan mijn trip. De Thalys staat wegens technische storing (later blijkt dat …

Processed with VSCOcam with f2 preset

NORDIC CUISINE 

   Wat het precies is dat me altijd weer terug naar Kopenhagen trekt weet ik niet. Het is ondertussen gewoon een stukje van mezelf geworden. En laten we eerlijk zijn, het is niet het einde van de wereld. Of je nu een tripje Amsterdam doet of een bezoekje brengt aan de Deense hoofdstad, er gaat ongeveer evenveel tijd over.  Wat een aantal jaren terug begon als een bezoekje aan Noma heeft zich ontpopt in een steeds terugkerende (culinaire) zoektocht. Kopenhagen blijft verborgen hoekjes en kantjes hebben. Telkens ik denk de stad door en door te kennen, ontdek ik iets nieuws.  Mijn korte tripje heeft deze keer een heel specifieke reden. Bij het googelen van Claus Meyer (grondlegger Nordic food) zie ik dat ie een kookschool heeft in hartje stad. Als ik zie dat er tussen het aanbod een cursus nordic cuisine in het Engels zit kan mijn geluk niet op. Hoezeer je ook met je neus in de kookboeken zit, niks kan tippen aan een les van een foodgoeroe in levende lijve.  Even is er …

Processed with VSCOcam with f2 preset

CPH

Het voelt een beetje als thuiskomen, maar dan nog beter. Alsof ik niet een vakantiehuis maar een hele vakantiestad van mezelf heb. Het vertrek zelf is een rollercoaster van emoties. Precies of ik niet goed weet hoe ik me hoor te voelen. Er is blijdschap omdat ik rust heb, wat schuldgevoel omdat ik zoonlief achterlaat…enthousiasme en nieuwsgierigheid naar nieuwe dingen, en de grote confrontatie met mezelf. Ik zet mijn aankomst in met een etentje in Studio, gelegen in Nyhavn. De ligging is fantastisch. Vlak aan de haven, in een soort van look a like verankerde aqua-kleurige boot. Het onthaal is eveneens top. Geen rare gezichten omdat ik alleen dineer. Enthousiasme alom en uitzicht op 9 koks, ik ben tevreden. Na appetizer nr 1 weet ik dat ik goed zit. Er volgen nog 8 gerechtjes. Stuk voor stuk plaatjes om zien. Alles klopt. De structuren, het typische zure van het noorden, de locale ingrediënten, de verse kruiden… Over het algemeen ben ik van veel kruiden op de hoogte, maar dit gaat mijn petje de boven. Er …

buren

DE BOLDERBUREN

Omdat tradities er zijn om in ere te houden, is er ook dit jaar een trip naar het buitenland geboekt om het verjaren te ontvluchten. Ooit las ik een artikel over Magnus Nilsson, kok en eigenaar van Fäviken, noteerde zijn naam in mijn logboekje met volgende krabbel erbij: ‘voor later, als ik groot ben en genoeg bijeen gesprokkeld heb om weer een stukje (eetbaar) geluk bij te kopen’. Nu zit ik hier, veel eerder dan in mijn notebook voorzien, tussen de Zweedse bergen, het mooiste landschap dat ik ooit heb gezien. Wat initieel een tripje op en af Äre gepland was, is een 5-daagse rustvakantie geworden. Rust kan nooit kwaad, zeker niet na een drukke soepwinter en een energierovende verhuis voor de boeg. Bij nader inzien ben ik slecht voorbereid. Zowat heel mijn focus ligt op het Faviken-bezoek. De voor en na-tijd voorzie ik op te vullen met nog veel in te halen lectuur en bezoekjes aan de spa in ons super deluxe hotel. Dat er een threenager ons vergezeld, is me bij de planning …

img_0336

BXL avec ma petite soeur

Sinds de verbouwing van het zaakje heb ik me amper buiten de kleine ring van Hasselt begeven. Na het werk is er het huishouden en na het huishouden…de zetel. Mij uit die zetel krijgen is moeilijk. Niet uit luiigheid. Niet omdat er wat leuks op tv is. Helemaal niet omdat ik niet weet wat anders te doen. Gewoon omdat er al een intensieve drukke dag aan me voorbij is gegaan en een lichaam en geest in rust deugddoend zijn. Het moet al iets heel spectaculairs zijn eer ik me op een doordeweekse dag uit mijn sofa laat ontrukken. Op mijn to do list staan heel wat zaakjes in Brussel. Als de jongste der zussen me voorstelt om in diezelfde grootstad naar een demonstratie van wat kookspulletjes in Pimpinelle te gaan, zeg ik zonder twijfel ‘graaaaaaag!’. Zuppa een namiddag onder leiding van mijn topteam en ik even zorgeloos kuieren in mijn studentenstad, er zijn ergere dingen. Na wat parkeergeklungel arriveren we veilig en wel in de Dansaertsstraat. Het is een dikke 12 jaar geleden dat ik …

IMG_0077

BERLINBUNKERBYEBYE

Zoals het altijd gaat met tripjes, moet ik vertrekken wanneer ik het gevoel heb dat ik net alles een beetje begin te kennen. Opstaan doe ik met een zwaar hoofd. Misschien iets teveel bier. Ook het late uur zal er wat mee te maken hebben. De wekker gaat om half 9. Om stipt 10u20 moet ik aan de art bunker zijn. Met mijn kaart-en metrogeklungel ingerekend tel ik een uur ipv 19 minuten om er vanuit het hotel te geraken. Ruimschoots op tijd arriveer ik. Dit bezoekje staat al meer dan een maand vast. Af en toe probeert een toerist zonder reservering toch nog een rondleiding mee te pikken. Tevergeefs. Ik zou deze bunker vol kunst nooit zelf gevonden hebben. Het is weeral de jongste zus die me zowat verplichtte hierheen te komen. In ruil hiervoor krijgt ze van mij eeuwige dankbaarheid. Anderhalf uur geniet ik van de meest boeiende rondleiding ooit. De Bunker is, in tegenstelling tot wat we van een bunker verwachten, niet ondergronds maar bovengronds gebouwd. Gewoonweg omdat de bouw ervan snel …

IMG_0057

BERLINER WEEKEND

Tussen de soepdrukte door gun ik mezelf een weekendje Berlijn. Mijn weekend bestaat normaal uit één (zon)dag. Ik maak er omdat het een feestdag is 3 dagen van. Thuis heb ik alles ‘ploep’ laten vallen, vlug mijn tandenborstel en fris ondergoed in een leeg koffertje gestopt en zo het vliegtuig opgestapt. Jj met pijnlijke darmen onder zorgend toezicht van verpleegsters in het ziekenhuis, Vic omringd door Opie en tantekes. De soepbar laat ik voor één dagje in handen van het super Zuppa team. Totaal onvoorbereid kom ik hier toe. Ik vertrouw erop dat ook zonder planning alles gesmeerd loopt. Mijn oriëntatiezin is feilloos, altijd al geweest. Als ik ergens kom hoef ik maar even rond te kijken, goed diep in en uit te ademen, wat frisse lucht binnen te happen en ik ben vertrokken. Geef me 10 minuten en ik lijk wel een local. Maar….. Niet in Berlijn dus. Het Duits bloed dat door mijn aderen stroomt laat me eveneens in de steek. Ik krijg hier maar geen overzicht. Het stratenplan wordt 100 keer opnieuw …