All posts filed under: simpel

Processed with VSCOcam with f2 preset

IN BIET GEPEKELDE EIKES

Één van mijn favoriete niet zo sjieke doch heel fancy hapjes zijn deze ‘gepekelde’ eitjes. In de zomer waren ze onderdeel van mijn best friend’s wedding. Ik had er een blogstukje over klaar, maar haakte op het laatste moment af om het te publiceren.  Het hart ligt bij mij als het ware op de tong. Met het ouder worden probeer ik het hart en de daaruit vloeiende woorden terug te slikken naar daar waar het hoort te wezen. Ik moet nog veel leren. Ondanks mijn leeftijd voel ik me nog dikwijls een domme puber. Specialist in flaters en altijd mis(s)content.  Laat dat het nieuwe werkpuntje zijn voor 2016, en 2017, 2018,…en hopelijk nog voor vele jaren erna. Niks zo boeiend als de zoektocht naar jezelf en het ideale ‘zijn’.  Recept in biet gepekelde eikes 1/2 l water- 250 ml azijn- 1 rode biet, in stukken- 1 sjalot, gesnipperd- 1 tl suiker- 1/2 tl zout- 1 laurierblad- 10 hardgekookte eikes- zeezout of flaky salt Breng water, azijn, biet, sjalot, suiker, zout en laurier aan de kook. …

Processed with VSCOcam with f2 preset

EINDELIJK EEN KEUKEN

Na welgeteld 9 volle maanden is ie er. ‘Ie’ is mijn nieuwe keuken. Niet dat ik een oude keuken had. Ik had er gewoon geen. Jawel, geen vuur, geen voorraadkast, geen potten noch pannen, geen uitgietbak, geen kraan,…niks. 3/4 van een jaar afhaaleten, junkfood, restaurantbezoeken en nog veel meer bokes. Geen goed blogvoer dus.  Met mijn blingbling keuken ben ik er weer helemaal klaar voor. Mijn nieuwe fornuis brengt me weer naar de basis. Het is allemaal nog wat zoeken. Er is nog totaal geen voeling met mijn nieuwe aga-vriend. Geen betere manier om hem beter te leren kennen dan met de bereiding van een gepocheerd ei. Na welgeteld 7 pogingen heb ik het onder de knie.  Goh, wat heb ik dit gemist, dat zoeken naar de perfectie, mijn geklungel, die heerlijke eenvoud,..nergens beter dan thuis.  Recept smörrebröd met avocado en gepocheerd ei 2 kraakverse scharreleieren- snuf zout-scheutje azijn- klein zeefje- schuimspaan  1 rijpe avocado- beetje zure room of Griekse yoghurt- 2 sneetjes smörrebröd of roggebrood, lichtgeroosterd- peper- chilivlokken- zeezout Zet een pannetje met water …

Processed with VSCOcam with f2 preset

LAMSRIBBEN & MUSHY PEAS

   Ik ben dol op ribbetjes. Ik ben ook dol op lamsvlees. Dit samen maakt dat ik hevige fan ben van lamsribben. De mannen op het thuisfront zijn minder fan. Het is zelfs zo dat geen enkele man in mijn leven, mijn vader (omnivoor) niet meegerekend, ooit enige sympathie voor schaap in welke vorm dan ook heeft kunnen opbrengen. Tussen mijn oude foto’s zit er eentje van op kot in Brussel. Ik aan de kook op mijn gammele elektrisch fornuis, mijn destijdse vriend de geheel onderste helft van zijn hoofd 3 dubbel gewikkeld in een handdoek. In de pot: lamsragout. Met dit schrijven komt de geur me te boven. Zelfs het aroma dat zich verspreidde als de Marokkaanse onderburen aan de kook waren komt me in de neusgaten als ik er nog maar aan denk. Op het St-Hubertusplein in Runkst (Hasselt) is er recent een grote supermarkt bijgekomen. Allerlei lekkers uit het midden-oosten kan je er vinden. Helemaal achterin de winkel is er een slagersafdeling. Alle delen van het lam liggen er tentoongesteld. De ribben …

IMG_2734.JPG

ROZIJNEN-HAVERKOEKEN

Naar slechte gewoonte zijn we ook dit jaar weer veel te laat met het voorzien van opvang voor onze Vic in de zomermaanden. Crèche en zomerkampjes zitten beiden eivol met andere jengelende jung. We schuimen alle opties af. Mijn mama heeft het zelf veel te druk met haar nieuwe booming business. De zussen zijn een grote hulp, maar het entertainen van Vic moet plezant blijven, geen verplichting worden. Opie vertoeft in zijn stulpje in Frankrijk. Een paar oude schuren is ie volop aan’t verbouwen tot leefbare ruimte. ‘Helemaal loft-stijl!’, zegt ie zo fier als een gieter. ‘Volgend jaar is het spel daar af, dan neem ik Vic in de zomermaanden mee. Is goed voor zijn taalontwikkeling! Wat Frans en Maaseikers, hij zal het gauw onder de knie hebben zo.’ Altijd grootse plannen, die man. Als ik een foto krijg toegestuurd van 1 van zijn vrienden daar, om de progressie van de gedane werken te staven, verschiet ik me een dubbele bult. De eerste bult is er één van verwondering. ‘Wat heeft ie dat netjes gedaan …

IMG_2430-0.JPG

ALCACHOFAS CON FOIE

Onze nummer 1 tapasbar is niet meer. Emma heeft er de brui aan gegeven. Adios Los Zagales! In de eerste jaren dat ik hier kwam met Jj bestond zowat 80% van onze maaginhoud uit tapas van Los Zagales, Emma haar taberna, waar we bijna dagelijks aan de toog hingen. Een tapasbar van de hoogste kwaliteit die we nooit ontdekt hadden moesten Jj zijn ouders ons er nooit naar verwezen hebben. Zij gaan al jaar en dag geregeld naar Meson de la Costa, het restaurant van Emma’s vader. Het is pas sinds de laatste jaren dat ik het kleine keukentje hier weliswaar gebruik als mijn mini foodlab. Boeken over de Spaanse geschiedenis en eetcultuur hebben me ertoe gezet. Ook de invloed van Emma haar tapas speelt een grote rol. Zowat alles wat ik bij haar voorgeschoteld kreeg is in mijn testkeuken gepasseerd. Zonder arrogant te zijn: wat uit mijn foodlabje komt is minstens even lekker. Doch, soms vindt de kok in mij het ook plezant om de voeten onder tafel te schuiven en gewoon luilekker te …

IMG_2394-2.JPG

CREMA CATALANA

Geen zoet voor mij hier in Spanje (ijsjes niet meegerekend). Ik ben sowieso meer voor zoute dingen. Alles wat umami is, behoort voor mij tot de categorie ‘goddelijk’. Kaas, verse truffels, champignons, soja,…doen mijn foodhart op hol slaan. Het zou echter een schande zijn moest ik hier de bereiding van crema catalana niet onder de knie krijgen. Deze staat steevast op elke restaurantkaart in Spanje. In feite zegt men hier crema cremada, waarvan de letterlijke vertaling ‘verbrande room’ is. Ik ben in het bezit van de onhebbelijke gewoonte om bij ieder bezoek aan een ander land mijn koffer te vullen met ingrediënten van de plaatselijke supermarkt (Nu ik dat hier neerpen denk ik eraan dat er van ons laatste trip naar Zweden nog een groot pak knäckebröd, een pot mosterdzaad, haringen, dillesaus en zakjes thee onuitgepakt in de kelder staan). Vaste supermarktitems van de Spaanse Costa zijn: wijn, vijgenconfituur, zeezout, saffraan, almendras, ñoras (pepers) en pimentón. Dit jaar wordt de lijst uitgebreid met twee nieuwe ontdekkingen. Nummer 1 zijn de olijvenkoekjes van Ines Rosales. Mijn …

IMG_2274-0.JPG

BIERCRACKERTJES

Mijn biercursus heb ik on hold gezet. Eerlijk? Ik ken geen grijze zone. Het is zwart of wit, alles of niks. Met de hakken over de sloot, daar doe ik niet meer aan mee. Van een meer dan voorbeeldige leerling in het lager ging ik naar een matige middelbare student om me vervolgens hopeloos door mijn hogere studies te worstelen. Nooit heb ik geweten wat het is, studeren. Alles ging altijd vanzelf. Tot…het niet meer zonder enige inzet ging. Een laatste poging deed ik nog. Ik gaf me helemaal. Vol goeie moed deed ik een snelcursus wiskunde voor de start van het academiejaar. Van de kunstafdeling naar een richting met overwegend chemie, fysica en de helft van de tijd gekluisterd zitten in het labo was geen makkie. Ik wou me bewijzen. Alles ging goed. Geen grote uitblinker, maar ik was tevreden. Éen kleine tegenslag heeft me gevloerd. In plaats van verder te knokken gaf ik gewoon op. Zonder boe of bah. Zelfs de moeite niet gedaan om me in de strijd te gooien. Mijn tegenslag …

IMG_2277-0.JPG

FLATBREAD

Hoezeer ik ook mijn best doe een recept te volgen, ik slaag er nooit in. Weegschalen in welke vorm dan ook zijn niet mijn ding. Geduld en precisiewerk behoren alsook niet bepaald tot mijn topkwaliteiten. En me laten vertellen hoe en wat ik precies moet doen, daar is deze wijsneus ook net iets te koppig voor. Over het algemeen is mijn werkwijze als volgt: Men neme een bron of 5. Ingrediëntenlijst en bereidingswijze worden in sneltempo diagonaal gelezen. Men maakt een compilatie van de verschillende bronnen. Het gevoel voegt wat componenten toe. Men vervangt een aantal ingrediënten door anderen die wel voorradig zijn in de keukenkast. En last but not least, het fingerspitzengefühl en de losse pols doen de rest van het werk. Dit herhaalt men een keer of 4, inclusief mislukkingen, en wat volgt is een toprecept naar eigen hand! Ik geef grif toe dat bij het maken van gebak er bij het experimenteren ook een aantal misbaksels uit de oven tevoorschijn komen. Het gebruik van een weegschaal is dus soms toch een must. …

img_0715

CROQUEDELUXE-WEEKEND

Opie voor 3 maanden in NY en Nicaragua, Jj een week in Orlando, drukbezette zussen en een mama (oma) die dag en nacht bezig is met haar nieuwe zaakje…het is lang geleden dat ik een volledige week met zoonlief alleen doorbreng. Hij is ongelooflijk lief. Het lijkt wel of iedereen hem voor vertrek heeft ingefluisterd dat ie zich naar behoren moet gedragen. In elke vraag wordt lukraak het woord ‘alstublieft’ gesmeten. Ieder antwoord bevat een welgemeende ‘dankuuuuu’. Ik word overstelpt met complimenten en knuffels. Aan tafel vertelt ie ronduit over draken, prinsen en prinsessen, dino’s en andere fantasieën. Het is geen kleine jongen meer, besef ik plots. Hij moet mijn grote geïnteresseerde blik hebben zien transformeren in de afwezige ‘oh wat wordt ie snel groot’-blik, want hij sluit zijn lang verhaal met bijpassende gebaren af met de geruststellende woorden dat ik niet bang moet zijn. Dat het allemaal verzonnen is en draken helemaal niet bestaan. Als ie na ons kip met frietjes en appelmoes- diner zegt (met bijpassende blik en het hoofd lichtjes gekanteld) dat …

IMG_0208

WINTERSALADE VAN GEROOSTERDE UI

Laat die winter maar komen! Niets heerlijker dan jezelf goed induffelen, gezellig zetelen in een warm huisje, de warmwaterkruik* aan de voeten en een theetje in de (verkleumde) handen. *Met dat ik dit schrijf bedenk ik me plots dat ik mijn warmwaterkruik de vuilbak heb ingesmeten. Met pijn in het hart. Hij heeft me thans al talloze winters verwarmd. Waarom ik zoiets dierbaar dan weggooi? Om mezelf te beschermen. Ik ben helemaal gebrandmerkt door het warme ding. Altijd gaat ie mee in bed. Het opwarmen begint aan de voeten en net voor ik in slaap dommel pak ik hem lekker tegen mijn buik aan. Normaliter wordt zo een warmtebron na opwarming zijdelings gelegd. Ik daarentegen houd hem liever tegen me aan, stevig vast met de knieën tegen de buik gekneld. Zo, dat ie geen kant uit kan, de hele nacht lang . Wakker worden van brandend gevoel of pijn? Nee, daar ben ik meestal te moe voor. Of…te beschonken. Mijn laatste brandmerk dateert van afgelopen zomer. Het gevolg van die beschonken toestand. Ik moet er …