&zo, soep
comments 4

AUBERGINE-PUNTKAASSOEP

IMG_2806.JPG

Het is hier een beetje een komen en gaan van personeel. Ik geef grif toe dat het leiderschap niet tot mijn topkwaliteiten behoort. Even heb ik getwijfeld of het daaraan lag. Nu maak ik mezelf wijs dat het niet abnormaal is. Een carrière als soepverkoper blijft een beetje raar. Door de mini omvang van het zaakje zijn doorgroeimogelijkheden ook al uitgesloten. Verwachten dat mensen hier hun hele leven slijten ga ik dus niet doen. Ik doe nochtans mijn best. Tenslotte zijn ze telkens mijn steun en toeverlaat in een bepaalde periode van mijn leven. De ene al wat langer dan de andere. Punt. Het feit dat ik niks bak van het ‘baas zijn’ laat ik terzijde liggen. De focus gaat naar de soepen en elke dag zo fijn mogelijk maken voor zowel soepeters als mijn fantastische soepuitscheppers. Iedereen die hier werkt of gewerkt heeft krijgt een vast plaatsje in mijn hart.

Als ik een eindje terug ga in de tijd denk ik aan de periode dat Jeffie bij me werkte als jobstudent. Tussen de lessen door spurtte hij naar de soepbar om de berg afwas weg te werken, zijn soep te slurpen (hij was dol op mijn soepjes) en zich in sneltempo weer naar de volgende les te begeven. Jeff was een crème van een kerel. Een grote beer met een nog groter hart. Bijwerken deed ie om, nog meer dan ie al deed, te kunnen genieten van zijn (uiteindelijk korte) leven. Heerlijk vond ik het om na de enorme middagrush me naar het afwaskot te begeven en te luisteren naar zijn ellenlange verhalen, belevenissen en toekomstplannen. Als ik een voicemail had van 5 minuten lang was het er eentje van Jeff. Hij had er plezier in om een heel verhaal te breien aan een kleine mededeling.

Het gaf me een erg fijn gevoel als ik een beetje voor hem kon zorgen, kon luisteren naar zijn frustraties en onzekerheden. Tegelijkertijd had ik oneindig veel respect voor deze jonge snaak boordevol energie en levenslust. Alles wat ie kon meepikken van emotionele waarde heeft ie met beide handen gegrepen. Al zijn zuur verdiende centjes opgeleefd. Aan uitjes, vrienden, alles wat maar kon bijdragen aan een hoofd vol mooie herinneringen.

Ook op zaterdagen kwam ie mee helpen de drukte te handhaven. Een dik jaar lang sloten we ons harde werkweek af met een flinke traktatie frieten en vleesjes van de frituur.

Het schooljaar inclusief herexamen zat er op en hij voelde zich niet lekker. De terugslag van het zware studentenleven zei ie. Uitrusten zou ie wel doen op de welverdiende vakantie met Bette waar hij al maanden naar uitkeek. Een all in. ‘Heleen, ik kijk er zo naar uit hè, dat hotel heeft dus 8 glijbanen, 4 restaurants en drank à volonté!’.
Ik was blij voor hem. Terwijl ie het zei glunderde hij, keer op keer. Wel 2 maal per dag, een maand lang, kreeg ik dat met bijpassende stralende blik te horen.

Hij vertrok en ik zag hem nooit meer terug. Althans niet in levende lijve. Wel vergezelt ie me sinds overal waar ik ga, ergens diep bij me vanbinnen. Hij is het die me er telkens op wijst dat ik al dat moois in het leven moet grijpen en met me meedragen, zodat mijn leven, of het nu lang of kort zal zijn, meer dan de moeite waard zal zijn.

Ik wijk af. Het is gewoon maar dat ik dikwijls aan hem denk. Sommige soepen/klassiekers die ik maak zijn voor mij echte Jeff-soepen. De Chili con carne en boeren groentesoep zijn koplopers. Ik heb er een nieuw soepje bij, waarvan ik zeker ben dat onze Jeff het zou appreciëren. In mijn verbeelding laat ik hem proefen, gevolgd door zijn goedkeurende lach.

Ik mis je Jeff, nog steeds, snoeihard.

Recept aubergine-puntkaassoep

1 ui, in grove stukken gesneden-2 grote aubergines, in grove stukken- 1 teentje look- een snufje komijn – een goeie geut olijfolie- hetzelfde gewicht aan wortelen als de aubergine, eveneens in grove stukken- 1,5 l groentebouillon- 200 g smeerkaas (type la vache qui rit)

Verhit de olijfolie in een ketel en bak ui, aubergine en look bruin. Laat een 5-tal minuten stoven en doe er dan de komijn en de wortelen bij. Overgiet met de bouillon. Laat het het soepje een half uurtje goed doorkoken. Haal het van het vuur zodat de mixer zijn werk kan doen. Eventueel kan je het soepje mixen voor een fluweelzacht resultaat. Als allerlaatste mix je er de kaas onder en klaar is kees!

Garneer eventueel met (veel) rucola, wat pitjes en zongedroogde tomaatje!

4 Comments

  1. Valérie says

    Wat mooi! … Slik… Die baas-kwaliteiten zijn misschien niet zo mainstream als verwacht wordt, maar ze zijn er op een aparte manier. Je speelt klaar dat jonge mensen zich mee verantwoordelijk voelen voor het goed draaien van de zaak en is dat niet net datgene wat elke baas hoopt te bekomen? Zonder het gevoel te geven dat je er-bovenop-zit kneed je ze in de goede richting. Dus: Yes You Can !

  2. Jan L says

    Jeff heeft heel wat levens enorm verrijkt, aanvankelijk waren we studiegenoten, maar dat evolueerde al gauw naar een vriendschap vanwege zijn warme persoonlijkheid. Ook wij missen hem nog elke dag.

  3. Mooie herinneringen zijn er om te koesteren!
    Zuppa draait goed, dus zo’n slechte baas zal je niet zijn! ;-)
    Jammer dat ik niet meer in Hasselt woon. Vroeger kwam ik wekelijks langs.
    Maar met dit receptje geniet ik toch weer van een zuppa-soepje!
    Heel erg bedankt om dit te delen!
    Sara

  4. Hallo

    Wat een mooi verhaal..
    Ikzelf woon in Leuven maar elke keer als ik in Hasselt ben kom ik een soepje bij je eten. Vorige week ben ik samen met een vriendin de auberginesoep met rode pesto, zwarte olijven, feta en basilicum komen eten. De lekkerste soep die ik ooit gegeten heb! Zou je dat receptje ook tussen alle andere heerlijke recepten kunnen posten? Ik zou het graag eens zelf maken! :)

    Bedankt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>