spanje, tripjes
Leave a comment

ALFONSO deel 1

1b509-a2

Een vakantie zou geen vakantie zijn zonder één of ander hoogst culinaire toets. We schuimen het internet af op zoek naar iets met een ster binnen een straal van 80 kilometer van Orihuela. Dat de sterren dik bezaaid liggen in Spanje, maar net niet in het zuiden is al gauw duidelijk. Jj sust me met een etentje bij Casa Alfonso (1 ster), nog geen 10 km van bij ons. Ik neem er vrede mee dat dit het culinaire hoogtepunt wordt van ons verlof. Het eten was de vorige keer trouwens hemels. Er komen nog vele uitjes naar Spanje alsook nieuwe culinaire ervaringen. Dit jaar gaan we voor gemak en niet teveel rondgerij. Pap en Vic zetten ons af en we komen met de taxi terug naar huis. Onmiddellijk is duidelijk dat het niet de Casa Alfonso is van het vorige jaar. Wij zijn de enige gasten, er is geen ober te bespeuren en er hangt een sober sfeertje. Alfonso himself onthaalt en bedient ons op een ietwat nonchalante manier. Dat de terugkeer naar eenvoud ‘in’ is, is ook hier te zien. Ik weet niet goed wat ik ervan moet vinden, dat nieuwe ‘we gaan wel heel erg terug naar de eenvoud-concept’. Het is overal voelbaar, de crisis, maar koks die ook zorgen voor de bediening? Ik geef Alfonso het voordeel van de twijfel. De gerechten zijn fantastisch lekker. Kwaliteit gaat hier voor alles. En kwaliteit komt het best tot zijn recht bij eenvoud in zijn puurste vorm. Ik word overdonderd door een belachelijk simpel tussengerecht. Een bordje met watermeloen, gegrild, beetje lauw en toch fris. De combinatie met ansjovis, ijs van Griekse yoghurt, pistache, basilicum en munt maken het helemaal af. Dat mijn vriend nogal sociaal begaafd is, laat ie ook hier weer blijken. We raken aan de praat met de man des huizes (enfin, Jj raakt aan de praat. Ik luister enkel geboeid wegens gebrek aan Spaanse tongval). Alfonso is een ongelooflijk charmante player. Hij komt met alles weg. De uitleg dat dit wel degelijk een doordacht concept is en besparingen niet echt aan de orde zijn, ik ga er even helemaal in mee. La Cabana de la Finca Buenavista (1 ster, Murcia) komt ter sprake. Het blijkt een must-do. Als Alfonso onze interesse ziet, heeft ie al een dagje Murcia voor ons in petto. Hij zorgt voor een reservatie bij zijn goede vriend Pablo Gonzalez in La Cabana en wij nemen vervolgens de taxi naar Murcia centrum. Hem simpelweg een belletje geven en hij loodst ons mee naar zijn 2 andere zaken. Ondertussen zit Casa Alfonso praktisch helemaal vol. De chef en zijn koksteam kunnen dit bewonderenswaardig goed de baas. Ons verlof gaat naar zijn einde toe en ik krijg (zoals altijd) toch mijn culinaire zin. La Cabana, here we come!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>