Month: november 2017

img_2062-1

Mak(kie)reel

   We proberen vlees uit ons huis te bannen. Na een jaar van overdaad zijn groente en vis meer dan welkom. Ook huishoudelijke supermarktbezoekjes zijn uit den boze. Geen volle karren en gesleur. Inkopen doen we dag per dag. Een mens heeft in feite niet veel nodig. Zo voorzien we ons wekelijks van onze (zelfgeplukte!)oogst uit de moestuin, drinken we heerlijk Hasselts kraantjeswater en zuppa’s restjes zuurdesembrood van de superette gaan iedere dag rond 5 mee huiswaarts. Samen met de (groothandel)belevering van het soepzaakske bestellen we 3-wekelijks wat verse vis mee. Geen grote verleidingen van industrieel snoepgoed of koek. Alles liefst puur. Het is niet zo dat we van de ene op de andere dag bewust en brut zijn omgeschakeld. Het leven in de stad heeft ons gewoon een duwtje in de rug gegeven.  In een tijd van overconsumptie, overdaad aan hippe trends, overload van de meest onconventionele liflafjes, verlang ik naar eenvoud. Op zoek naar een leven pur sang.  Misschien dat het stilliggen van deze blog er ook wat mee te maken heeft. Er is gewoon …

img_2046

TARTE-TATIN-MERE

   28-10-17 6 jaar geleden waggelde ik het ziekenhuis in, om er enkele dagen later in mijn gekende snelle pas, vergezeld van een half gevulde maxicosi, weer uit te wandelen.  Dat slechts de helft van het autostoeltje opgevuld was, valt grotendeels te wijten aan de genen. Een pluimpje van een vader, een lichtgewicht van een moeder. Ik zeg ‘grotendeels ’, omdat wellicht niet enkel de genetica, maar ook de gejaagdheid van mijn bestaan heel wat grammage van die kleine boorling ontnomen had.  Maar och…10 vingers alsook tenen, 2 armen, een navel en 2 benen,  in topconditie en kerngezond, amper gekrijs noch wenen. Mij hoorde je niet klagen, in’t bezit van een zuigeling bovenmaats.  Na 2 weken vond ik het tijd om hem los te laten, flink als ie was. De wijde wereld in. Bekommering ging terug naar dat andere kind, het soepzaakske.  Compenseren deed ik met de nachten, dat wurmpje om de 3u zuigend aan mijn borst. Zo werd het kleine ding groter en gebroken nachten werden 1 ononderbroken nacht.  Al gauw ontgroeide ik hem …