Month: oktober 2016

Processed with VSCOcam with f2 preset

SINGLE ONTBIJT 

Het valt me niet zo makkelijk als gedacht,  de single-modus. In wezen verandert er niet zoveel. Geen materiële dingen te verdelen, want het huisje inclusief inboedel had ik van in in de beginnen al aan mezelf toegeëigend. Handig. Moest het anders geweest zijn, zou het hoogstens wat praktische rompslomp met zich mee hebben gebracht. Ik ga er echter niet om liegen dat ik toch heel blij ben dat het nu zo is.  En toch. Die extreme onafhankelijkheid, het heeft me misschien wel (mede) mijn relatie(s) gekost. Het zit er zo erg bij me ingeburgerd. Ik ben een gever. Alleen begin ik me nu af te vragen waarom. Is het omdat ik effectief graag anderen ontlast en gelukkig maak? Of doe ik het puur uit egoïsme, om mezelf in te dekken en alle discussies en achterklap achteraf uit de weg te gaan? Heeft het te maken met mijn vrijgevochten ouders? Hun ietwat bizarre vrije vorm van opvoeding? Het is en blijft voorlopig een raden naar.  Waar ik in het begin niet moest weten van een nieuwe …

image-9

NIEUW BEWIND

Het gaat er zalig aan toe tussen de zuppa-muren. Het werken met enkel manvolk doet me deugd. Ik kan als het ware mijn eigen vreselijk moeilijke zelve zijn. De mannen hebben een stevige schild waarop mijn harde woorden meestal gewoon terugkaatsten. Nikste woorden wikken en wegen om iets zo voorzichtig mogelijk over te brengen. Gewoon boem baaf patat. Geen sprake van verbloeming, gewoon rechttoe-rechtaan, alles wat nog maar richting lever gaat, er al uitspuwen voor het de kans krijgt erop te gaan liggen. Uiteraard zorgt dit ook voor onenigheid. Het zou maar raar zijn moest al mijn (niet altijd even relevante) commentaar gewoon geslikt worden. Laten we zeggen dat ik ervan bijleer.  Als Xander zegt dat hij mijn tanden wil uitkloppen, een serieuze kopstoot wil geven of gewoon de easy way, me van kant wil maken, weet ik dat ik erover ben gegaan. Als Nico in zichzelf begint te mompelen en te mokken, idem. Ik heb het niet altijd bij het rechte eind en het sterke karakter van beide collega’s zetten me geregeld met beide …

Processed with VSCOcam with f2 preset

REVISIE RISOTTO

Slapeloze nachten, ik kan ze amper tellen, zo talrijk zijn ze. Het hoofd zit vol. Met vol bedoel ik eivol, dat het uit aan’t puilen is, aan’t overlopen, op ontploffen staat. De oplossing: lozen die handel. Vooraleer ik me van al het ‘afval’ in het hoofd ontdoe, wil ik eerst een selectie maken. Er zit ongetwijfeld wat materiaal bij dat mag blijven. Het nodige om nog mens(elijk) te blijven.  Starten doe ik met de zorgen om mijn zaak. Hoe het er mee gaat? Mijn kleine winkeltje waar de wachtende rij ‘s middags tot op straat reikt? Awel, het is een constant gevecht. Absurd hoge kosten en een nog meer absurde passie liggen constant met elkaar in conflict. Laten we zeggen dat dit bijna de grootste zorgenblok is die in de bovenkamer plaatsneemt. En ik wil hem absoluut kwijt, vervangen door een iets kleinere blok, waarin passie en gedrevenheid de bovenhand nemen en vechtlust minder zijn werk moet doen.  Een gezin, dat is een beetje zoals een klein bedrijfje runnen. Mits mijn soephandeltje al zoveel van …

Processed with VSCOcam with f2 preset

TOSKA-FOOD

Waar ik deze maand begon met geweldig veel moed en enthousiasme, eindig ik september in een toestand van weemoed. Misschien is weemoed niet het juiste woord om uit te drukken wat ik precies voel. Een poos terug stuurde iemand me het woord ‘toska*’ toe. ‘Zoek maar eens op, het is een woord op uw lijf geschreven’ zei ie. ‘Toska’ zei ik luidop terwijl ik het las. ‘Toska, toska…toska’ echode ik mezelf nog eens na. Hoe meer ik het herhaalde, hoe mooier het werd. Het had iets herkenbaar, alsof ik het gewoon kon voelen, omhelsen, wetende dat ik bij het loslaten ervan, het toch nog geregeld mijn pad zou kruisen.  Bij zulke gemoedstoestand hoort een mooi bordje. Simpel, puur en toch allesomvattend. Een mens heeft soms niet veel meer nodig.  Snij 4 heel erg kleine courgette dwars door. Gril ze kort in een hete pan met olijfolie. Laat de peper- en zoutmolen royaal zijn werk doen. Als de courgette aan alle kanten bruingekleurd is, rangschik je ze mooi op een bordje. Leg er wat bloemen van …