Month: maart 2016

Processed with VSCOcam with f2 preset

BAGESKOLE

Deze nacht heb ik zeker ieder uur, waarvan sommigen meerdere malen, vanuit mijn ooghoeken op de klok gezien. Vandaag is de dag waar ik al maanden naar uitkijk. Ik heb een flauw vermoeden dat daar de slapeloosheid wat mee te maken heeft. Het ontbijt sla ik over. Maar goed. Bij aankomst bij meyers madhus staat de ontbijttafel al klaar. Veel kaas, chutneys en zuurdesembuns. Het is niet van mijn gewoonte, maar ik ben als eerste daar. Christopher komt vlak na me binnen. ‘Hé?! Helen! How funny!’. Jawel, Christopher zat ook in de nordic cuisine course. Alle stress valt van me af. Het voelt helemaal zoals het moet. Na ons komen er nog 13 anderen. Zowat ieder continent is vertegenwoordigd. De ontbijttafel is een goede aanzet om iedereen wat beter te leren kennen. Sofie is onze lerares. Ze is een beetje onwennig, duidelijk zeer mannelijk. En oh, daar hou ik van. Na ons keuvelen gaan we van start. Het is iets moeilijk, dat brood. In principe heel simpel, meer tijd is hier cruciaal. Als ik Sofie …

Processed with VSCOcam with f2 preset

RELAE

Het is iets na zeven als ik ontwaak. Veel te laat was het gisteren aan de bar. Ik draai me nog even om en probeer aan niks te denken. Dat lukt aardig. Het indommelen daarentegen lukt niet meer. Als ik mijn neus onder mijn rechter oksel breng volgt er een luide ‘ieuw’. Geen 2 seconden erna sta ik onder de douche, om vervolgens me weer in bed te begeven. Foei denk ik bij mezelf. En ook een beetje niet foei. Ik geef mezelf tot 9.  Vandaag is shopdag. Dat zo expleciet zeggen heeft een omgekeerde werking. Meestal kom ik dan thuis met lege handen. Zo dus ook vandaag. Buiten wat kleren voor zoonlief meegerekend dan toch. Oh, en 4 lepels om mijn soepset van Arne jacobsen  compleet te maken. Voor de rest vul ik de dag met fietsen en mijn ogen de kost geven.  Tijdsbesef is me totaal vreemd eens weg van huis. Als ik voor het eerst op de klok kijk is het al ver na 3. Buiten een chai latte heeft mijn maag …

Processed with VSCOcam with f2 preset

CONTENTEMENT

Het lijkt wel of ik vertragingen in het openbaar vervoer aantrek. Als een magneet. Geboren voor het ongeluk. Of juist niet. Misschien wil de grote meneer (of wat het ook moge weze) hierboven me gewoon duidelijk maken hoe fantastisch ik het wel niet heb. Bij mijn vorige tripje naar Parijs ontsnapt aan een treinramp. Vandaag me even wakker laten schudden met het feit dat vliegtuigen ook klapband kunnen hebben.  De boodschap van hierboven is me duidelijk. Ik ben zowaar een bofkont.  Voor de (ik kan het aantal niet meer bijhouden) zoveelste keer ben ik hier weer, in hartje Kopenhagen. ‘Uitzonderlijk gesloten wegens bijscholing’ zal op de soepdeur pronken. Dat ik er wat extra pure vakantiedagen aan vastknoop wordt er niet bij vermeld.  Hoe vaker ik hier kom, hoe meer ik geniet. Alles evenzeer of nog meer weten te apprecieren is geen evidentie. Een mens weet zich daar al gauw in te verliezen. Veeleisend en verwaand. De grens naar die woorden is gauw overschreden. Wat een verademing. Parijs was heerlijk, maar hier blijft het toch echt …

image

PARIS

Het is weer veel te lang geleden dat ik er tussenuit ben geglipt. Even weg uit het veilige drukke stulpje kan oh zo deugd doen. Als ik in versnelde pas met (een veel te grote) valies richting station Hasselt loop, besef ik hoe makkelijk en geroutineerd mijn leven is. Op logistiek vlak bedoel ik dan vooral. Zes op zeven, iedere ochtend mijn fiets op, geen halve minuut later aan mijn dagtaak kunnen beginnen. De door zijn vader gedropte zoon lever ik netjes tussen half en kwart voor 9 af op de nog geen 50 meter verwijderde school, zodat ik voor de rest van de dag me enkel tussen de 4 muren van de soepbar hoef te bewegen. Een grote luxe. Al is af en toe tussen die muren uitbreken een must.  Zoals de traditie het wil, verjaar ik in een ander land. Nog net geen 35. Hoog tijd dus om me onder te dompelen in la vie de Paris! Totaal onvoorbereid begin ik aan mijn trip. De Thalys staat wegens technische storing (later blijkt dat …