Month: november 2014

img_0336

BXL avec ma petite soeur

Sinds de verbouwing van het zaakje heb ik me amper buiten de kleine ring van Hasselt begeven. Na het werk is er het huishouden en na het huishouden…de zetel. Mij uit die zetel krijgen is moeilijk. Niet uit luiigheid. Niet omdat er wat leuks op tv is. Helemaal niet omdat ik niet weet wat anders te doen. Gewoon omdat er al een intensieve drukke dag aan me voorbij is gegaan en een lichaam en geest in rust deugddoend zijn. Het moet al iets heel spectaculairs zijn eer ik me op een doordeweekse dag uit mijn sofa laat ontrukken. Op mijn to do list staan heel wat zaakjes in Brussel. Als de jongste der zussen me voorstelt om in diezelfde grootstad naar een demonstratie van wat kookspulletjes in Pimpinelle te gaan, zeg ik zonder twijfel ‘graaaaaaag!’. Zuppa een namiddag onder leiding van mijn topteam en ik even zorgeloos kuieren in mijn studentenstad, er zijn ergere dingen. Na wat parkeergeklungel arriveren we veilig en wel in de Dansaertsstraat. Het is een dikke 12 jaar geleden dat ik …

IMG_0208

WINTERSALADE VAN GEROOSTERDE UI

Laat die winter maar komen! Niets heerlijker dan jezelf goed induffelen, gezellig zetelen in een warm huisje, de warmwaterkruik* aan de voeten en een theetje in de (verkleumde) handen. *Met dat ik dit schrijf bedenk ik me plots dat ik mijn warmwaterkruik de vuilbak heb ingesmeten. Met pijn in het hart. Hij heeft me thans al talloze winters verwarmd. Waarom ik zoiets dierbaar dan weggooi? Om mezelf te beschermen. Ik ben helemaal gebrandmerkt door het warme ding. Altijd gaat ie mee in bed. Het opwarmen begint aan de voeten en net voor ik in slaap dommel pak ik hem lekker tegen mijn buik aan. Normaliter wordt zo een warmtebron na opwarming zijdelings gelegd. Ik daarentegen houd hem liever tegen me aan, stevig vast met de knieën tegen de buik gekneld. Zo, dat ie geen kant uit kan, de hele nacht lang . Wakker worden van brandend gevoel of pijn? Nee, daar ben ik meestal te moe voor. Of…te beschonken. Mijn laatste brandmerk dateert van afgelopen zomer. Het gevolg van die beschonken toestand. Ik moet er …

img_2276

FOODLAB-DROMENLAND

Wie droomt er nu niet van de lotto winnen? Awel, ikke. Moesten er ineens miljoenen op mijn bankrekening staan, zou ik me eerder slecht dan goed voelen. Natuurlijk heb ik bepaalde dromen, zoals iedereen. Het fijne is net om die zelf te verwezenlijken. Het is een beetje zoals reisjes maken. Aan Centjes bijeensprokkelen, de bestemming uitkiezen, routes en bezienswaardigheden uitstippelen, het aftellen naar het vertrek, beleef ik minstens evenveel plezier aan als de reis op zich. It’s not the destination but the journey that counts’, zei ons mama vroeger altijd. En gelijk had ze. Geld zou ons moeiteloos op eender welke bestemming in het leven brengen. De fun en voldoening zou er voor mij echter af zijn. Ik heb echt waar een heerlijk leven. Een fantastische zoon, een eigen huisje, een zalig zaakje, leuke tripjes tussen het werken door. Stuk voor stuk reisjes/doelen des levens die ik koester en me doen dromen van meer. Van een eigen soepboek bv, of een nieuw zaakje….van receptenwerk voor één of ander tijdschrift, een broertje of zusje voor onze …

img_5065

PASTINAAK-GEMBERSOEP

‘Hoe smaakt dat, pastinaak?’, is één van de moeilijkste (soep)groente-vragen die me soms gesteld wordt. Ik heb echt moeite om deze oergroente te omschrijven. Het heeft een beetje van alles wat. Zoet, beetje wrang, pittig, zacht, aards,…kortom een complexe witte wortel. Meestal combineer ik hem met een zoete groente zoals wortel, pompoen of zoete aardappel. Deze pure versie met bijna uitsluitend pastinaak en een flink stuk gember Heeft iets feestelijks. Toen ik nog geen soepbar had, verscheen dit soepje steevast op tafel bij eender welke plechtelijke bedoening. Het is dankzij dit recept dat ik ontdekte dat je van soep ware smaakbommetjes kan maken. Heerlijk hoe je oneindig kan combineren met groentjes. Eeuwig dankbaar ben ik de Zuppa klanten die me lustig laten experimenteren en gewillig soep slurpen ! En eerlijk? 1 complimentje per dag over mijn soep geeft me altijd weer dubbele energie om verder te gaan met de zoektocht naar nieuwe en nog gewaagdere combinaties. Af en toe verschijnt ie nog eens op het Zuppa-menu, het soepje waar het allemaal mee begon! Recept pastinaak-gembersoep …

IMG_0077

BERLINBUNKERBYEBYE

Zoals het altijd gaat met tripjes, moet ik vertrekken wanneer ik het gevoel heb dat ik net alles een beetje begin te kennen. Opstaan doe ik met een zwaar hoofd. Misschien iets teveel bier. Ook het late uur zal er wat mee te maken hebben. De wekker gaat om half 9. Om stipt 10u20 moet ik aan de art bunker zijn. Met mijn kaart-en metrogeklungel ingerekend tel ik een uur ipv 19 minuten om er vanuit het hotel te geraken. Ruimschoots op tijd arriveer ik. Dit bezoekje staat al meer dan een maand vast. Af en toe probeert een toerist zonder reservering toch nog een rondleiding mee te pikken. Tevergeefs. Ik zou deze bunker vol kunst nooit zelf gevonden hebben. Het is weeral de jongste zus die me zowat verplichtte hierheen te komen. In ruil hiervoor krijgt ze van mij eeuwige dankbaarheid. Anderhalf uur geniet ik van de meest boeiende rondleiding ooit. De Bunker is, in tegenstelling tot wat we van een bunker verwachten, niet ondergronds maar bovengronds gebouwd. Gewoonweg omdat de bouw ervan snel …

IMG_0057

BERLINER WEEKEND

Tussen de soepdrukte door gun ik mezelf een weekendje Berlijn. Mijn weekend bestaat normaal uit één (zon)dag. Ik maak er omdat het een feestdag is 3 dagen van. Thuis heb ik alles ‘ploep’ laten vallen, vlug mijn tandenborstel en fris ondergoed in een leeg koffertje gestopt en zo het vliegtuig opgestapt. Jj met pijnlijke darmen onder zorgend toezicht van verpleegsters in het ziekenhuis, Vic omringd door Opie en tantekes. De soepbar laat ik voor één dagje in handen van het super Zuppa team. Totaal onvoorbereid kom ik hier toe. Ik vertrouw erop dat ook zonder planning alles gesmeerd loopt. Mijn oriëntatiezin is feilloos, altijd al geweest. Als ik ergens kom hoef ik maar even rond te kijken, goed diep in en uit te ademen, wat frisse lucht binnen te happen en ik ben vertrokken. Geef me 10 minuten en ik lijk wel een local. Maar….. Niet in Berlijn dus. Het Duits bloed dat door mijn aderen stroomt laat me eveneens in de steek. Ik krijg hier maar geen overzicht. Het stratenplan wordt 100 keer opnieuw …