Month: februari 2014

SNELLE GARNALENBISQUE

Een garnalenbisque is echt makkelijker te maken dan dat het lijkt. Ik blijf erbij, niks zo simpel als soep! Het geeft me altijd een beetje feest-gevoel en door er een toast met rouille bij te serveren komt het vakantiegevoel naar boven! recept garnalenbisque 1 ui, in grove stukken- 1 stengel wit van prei, in stukken- 1 teentje look- 1,5kg wortelen, in stukjes- 1 venkel, in stukken- 2 rode paprika’s, ontpit en gehalveerd- 1,5kg rijpe tomaten- minimum 200g garnalenafval/koppen- geutje cognac- 1el paprikapoeder- peper- 1 el gedroogde of verse dille- 3,5 liter groente-of visbouillon- als garnering:grijze garnaaltjes en gemalen kaas De garnaalkoppen/afval in een grote soepketel op het vuur zetten. Vetstof is niet nodig. Direct blussen met een geutje cognac. Alle groenten toevoegen en overgieten met de bouillon. Het goedje een klein uurtje laten doorkoken, kruiden erbij doen en de mixer zijn werk laten doen. Mix redelijk lang om de soep zo fijn mogelijk te krijgen. De garnalenbisque zeven en opdienen met veel kaas en garnaaltjes!

koekjeskoek

KOEKJESKOEK

Metselkoek, petit-beurrekestaart, muizenstrontjestaart, laagjestaart, koekjeskoek alias de makkelijkst te maken zoetigheid die er bestaat! Onze oma’s waren experts in snelle baksels. Nu, deze is helemaal te gek mits er geen oven aan te pas komt. Het voelt een beetje aan als foetelen. Kant en klare koekjes en de meest eenvoudige crème au beurre. Dubbel zo lekker als hij ingevroren wordt en iets voor het opdienen wordt uitgehaald. En door de overload aan suikers erg lang houdbaar. recept koekjeskoek 500gr smeerboter (bv. planta)- 500gr bloemsuiker- 2 eikes- 300ml sterke koffie met eventueel een scheutje amaretto- 4 pakjes petit-beurre koeken met echte boter- hagelslag- pannenlikker en grote ovenschotel of bord Klop kort maar krachtig met de keukenrobot of handmixer boter, bloemsuiker en scheutje koffie en als laatst de eikes tot een luchtig geheel. Begin met een beetje crème au beurre om de koekjes op vast te leggen. De eerste laag koekjes niet in de koffie dompelen, besmeren met een laag crème au beurre. Terug een laag koekjes, deze keer wel in de koffie gedompeld. Zo afwisselend doorgaan tot …

80ec0-img_4447

VERJAREN

Verjaren, het is nooit mijn dada geweest. Vandaag word ik er 32. ‘Mooi’ denken de veertigers, ‘zo oud?!’ hoor ik bij de minus dertigers. En ik, ik weet het even niet. De ochtend starten doe ik met een op en af geloop naar het toilet. Het zweet breekt me uit en heb het tegelijkertijd ijskoud. Plots zie ik enkel zwart, spikkels wit, zwart, spikkels wit en dan helemaal zwart voor de ogen. Er flitst vanalles door mijn hoofd ‘wat verkeerd gedronken gisteren?, oh nee, de vroege menopauze?!, of is dit misschien wat ze noemen een mooie (verjaardags)dood?’. Natuurlijk, meneer buikgriep ging dit jaar nog langskomen. Dat ie dat uitgerekend vandaag doet vind ik minder plezant. Zoonlief is in zijn nopjes, want mama blijft thuis. Hij geraakt helemaal in overdrive. Zijn mama in de ochtend bij hem maakt hem duidelijk blij. Als opie Vic bij mij uit bed komt halen om naar de crèche te brengen slaat zijn humeurtje 180° om. Hij klampt zich als een aapje aan me vast en is niet van plan te …

e556b-img_4216

PANNENKOEKENTROOST

Het eerste spoed-bezoek is een feit. Een dikke 2 jaar hebben we het kunnen tegenhouden. Niet dat er in die tussentijd nog geen valpartijen of andere accidentjes zijn gebeurd. De ernst ervan was voor ons gewoon net niet groot genoeg om er een dokter bij te halen. Dat de pijngrens van zoonlief bijzonder hoog is, maakt het ook wat makkelijker. Enfin, deze keer was het aantal decibels gekrijs door het telefoontje van de opvang duidelijk genoeg om de soepmixer vrijwel onmiddellijk aan de haak te hangen om, zoals iedere goede moeder zou doen, de zoon bij te staan bij zijn eerste kin-naaisessie. Ok, ik pleit schuldig…die ‘vrijwel onmiddellijk’ duurde zo’n anderhalf uurtje. Mijn moederinstinct moet misschien toch nog een beetje bijgeschaafd worden. Ondanks dat ik net arriveerde toen de arts naald en draad bij haalde, voelde ik me toch wat schuldig. Er ook nog eens bij dat het dichtnaaien van de gapende wonde me meer boeide dan het geschreeuw van onze vic deed me achteraf beseffen dat ik serieus wat goed te maken had met …